Trasa 5 ( 24,4 km, 7 h):
Długopole-Zdrój – Poręba – Jagodna – Spalona – Długopole-Zdrój

Długopole-Zdrój – 4,3 km – Poręba – 2,0 km – Przełęcz nad Porębą – 3,7 km – Jagodna – 4,2 km – Spalona – 6,9 km – Ponikwa – 3,2 km – Długopole-Zdrój

Żeby zobaczyć przebieg trasy kliknij ikonkę „zobacz wszystkie warstwy danych”

Dojazd – stacja Długopole-Zdrój na linii Wrocław – Międzylesie/Lichkov (D9).

Charakterystyka – Długa trasa biegnąca przez Rów Górnej Nysy i południową część Gór Bystrzyckich (Pasmo Jagodnej), do Przełęczy nad Porębą bez szlaku, dalej szlak niebieski, od Spalonej szlak czerwony.

Nawierzchnia – zróżnicowana – drogi asfaltowe i szutrówki z krótszymi odcinkami dróg gruntowych.

Atrakcje:

  • Długopole-Zdrój – zabytkowa stacja z tunelem kolejowym
  • Poręba – barokowy kościół
  • widoki na Przełęczy nad Porębą
  • wieża widokowa na Jagodnej
  • Schronisko Jagodna
  • Ponikwa – barokowy kościół
  • Długopole-Zdrój – zabudowa uzdrowiskowa

Trasa zaczyna się na przystanku Długopole-Zdrój (400 m).

Przystanek Długopole-Zdrój położony jest na linii Wrocław – Lichkov, uruchomionej na odcinku z Kłodzka w 1875 r. przez Kolej Górnośląską i stanowiącą część połączenia Wrocław – Praga. W 1994 r. linię zelektryfikowano na odcinku Kłodzko – Międzylesie. Przystanek powstał w 1882 r., w celu umożliwienia kuracjuszom odwiedzin tutejszego uzdrowiska. Posiada jeden peron z wiatą i budynek dworca, pochodzący z lat uruchomienia przystanku. Położony jest na skarpie nad Nysą Kłodzką, na zboczu Wronki (458 m), pod którą przebito usytuowany bezpośrednio przy peronie tunel o długości 360 m.

Schodzimy ulicą dojazdową do przystanku, którą biegnie czerwony Główny Szlak Sudecki przez las na zboczach Wronki. Koło nadrzewnej kapliczki opuszczamy szlak, skręcając w drogę bitą prowadzącą do kładki na Nysie Kłodzkiej i ul. Zdrojowej w Długopolu-Zdrój (375 m). Mijamy DW Maćkowice, za którym znajdowały się pensjonaty Salem i Haus Idylle, po lewej stoi dawna gospoda zur Forelle (Pod Pstrągiem). Koło ludowego drewnianego krzyża skręcamy w szosę biegnącą do Poręby i rozpoczynamy łagodne podejście zalesioną doliną Porębnika. W głębi po prawej widać zabudowania dawnego Buckelmühle (Młyn Bukowy), który pełnił później funkcję gospody. Wkraczamy w malowniczą Bukową Dolinę, gdzie Porębnik przełamuje się przez Wyszkowski Grzbiet. Za nadrzewną kapliczką opuszczamy las, docierając do zabudowań Poręby. Mijamy figurę NMP z 1859 r. i krzyż wystawiony w 1948 r. na pamiątkę ocalenia podczas II wojny światowej. Za zabytkową kapliczką nad doliną po prawej stoi okazały murowany budynek o charakterze dworskim. Mijamy figurę św. Jana Nepomucena z 1791 r. i kolejny zabytkowy krzyż, po czym docieramy do kościoła (500 m), przy szosie stoi tu krzyż kamienny (pojednania) z rytem miecza.

Kościół św. Sebastiana zbudowano w 1576 r. i przebudowano na barokowy w 1. poł. XVIII w. Wewnątrz znajduje się empirowy ołtarz z pocz. XIX w., piaskowcowa chrzcielnica z XVIII w., ambona z ok. 1780 r. oraz ołtarze boczne z ok. 1720 i 1780 r.  Pod kościołem stoi odnowione barokowe Ukrzyżowanie z 1793 r., wystawiony w 2008 r. pomnik ofiar obu wojen światowych i zabytkowa kapliczka. Naprzeciwko znajduje się remiza z 1936 r. i świetlica wiejska. Za świetlicą można podejść 100 m szutrówką w prawo do pomnikowego cisa.

Idziemy dalej szosą przez górną część Poręby, gdzie podejście robi się bardziej strome, opuszczamy bowiem Rów Górnej Nysy, wkraczając w Góry Bystrzyckie. Opuszczamy zwartą zabudowę i mijamy zniszczony krzyż z 1802 r., być może wystawiony na pamiątkę jedynej w Górach Bystrzyckich lawiny, która zeszła z wylesionego wtedy stromego stoku Dębosza. Podchodzimy zakosami obok żeliwnego XIX-wiecznego krzyża na Przełęcz nad Porębą (694 m) w głównym grzbiecie Gór Bystrzyckich. Przez przełęcz przebiega szosa nr 389 z Międzylesia przez Spaloną i Zieleniec na Przełęcz Polskie Wrota (tzw. Autostrada Sudecka), stoi tu krzyż z ławką.

Droga powstała w latach 1931–38 wzdłuż ówczesnej granicy niemiecko-czechosłowackiej, równolegle do czeskiej linii obronnej w Górach Orlickich. Oficjalnie miała pełnić rolę turystyczną, przy jej budowie ważną rolę pełniły też względy militarne, miała bowiem pomóc w szybkim rozlokowaniu wojsk w razie konfliktu. Drodze nadano imię Hermanna Göringa, który podobno polował w okolicznych lasach. Ma duże walory widokowe i turystyczne, obecnie jest częściowo zmodernizowana, jednak odcinek Gniewoszów – Spalona jest w złym stanie technicznym.

Z Przełęczy nad Porębą rozpościera się widok na najwyższy szczyt Gór Bystrzyckich – Jagodną, gdzie będziemy się kierować i odległy Masyw Śnieżnika. Można tu podejść 340 m w lewo (za krzyżem) drogą polną do bunkra, postawionego w 1936 r. dla ochrony Autostrady Sudeckiej, w miejscu możliwego ataku czechosłowackiego. Kolejny bunkier, również z 1936 r. znajduje się 170 m drogą gruntową w lewo szosy w stronę Spalonej i ścieżką w prawo.

Z przełęczy podążamy niebieskim szlakiem, skręcając na Autostradę Sudecką.

Idziemy zboczem Troszczyny (769 m), wkraczamy w las i skręcamy w drogę gruntową, opuszczając szosę. Podchodzimy dość stromo, na pierwszym skrzyżowaniu można podejść 320 m w lewo do barokowego Ukrzyżowania, stojącego na siodle pod Troszczyną. Docieramy do miejsca odpoczynku, skąd kontynuujemy podejście szutrówką, biegnącą zboczem południowej kulminacji Jagodnej. Osiągamy siodło z kolejnym miejscem odpoczynku, ostatni etap podejścia doprowadza nas na szczyt Jagodnej (977 m).

Jagodna to najwyższy szczyt Gór Bystrzyckich, chociaż główna kulminacja znajduje się na Jagodnej Północnej (985 m). Zbudowany jest z twardych granitognejsów, stromą 300-metrową krawędzią opadających do Rowu Górnej Nysy. W 2019 r. powstała tu stalowo-drewniana wieża widokowa o wys. 23 m, zapewniająca szeroką panoramę Gór Bystrzyckich i Orlickich, Rowu Górnej Nysy i Kotliny Kłodzkiej oraz Masywu Śnieżnika. Przez szczyt biegnie trasa rowerowa Singletrack Glacensis.

Teraz czeka nas tłumnie uczęszczany odcinek szlaku, prowadzący od wieży widokowej do Spalonej. Idziemy dalej szeroką szutrową Nową Drogą obok punktu widokowego i miejsca odpoczynku, po lewej znajduje się prawdziwy najwyższy szczyt Gór Bystrzyckich – Jagodna Północna (985 m). Za kulminacją 965 m rozpoczynamy zejście, szlak schodzi na chwilę z szutrówki, biegnąc równoległą ścieżką. Wracamy na szutrówkę, mijamy siodło pod Sasanką (882 m) i docieramy do skrzyżowania, gdzie dochodzi Pylista Droga z miejscem odpoczynku. Mijamy kulminację Sasina (865 m) i ostatnim etapem zejścia (szlak opuszcza tu na chwilę szutrówkę) docieramy do polany Spalonej. Mijamy przekaźnik, wiatę i pomnik 500-lecia wsi, przecinamy Autostradę Sudecką i docieramy do Schroniska Jagodna.

Schronisko Jagodna powstało ok. 1895 r. jako gospoda, po remoncie w latach 1927-33 Kłodzkie Towarzystwo Górskie uruchomiło tu schronisko, działające obecnie pod szyldem PTTK. Naprzeciwko stoi krzyż z 1814 r., natomiast przy szosie poniżej i powyżej schroniska znajdują się dwa bunkry z lat 30. XX w., chroniące zbudowanej wtedy Autostrady Sudeckiej, co ciekawe są one zamaskowane jako zwykłe budynki gospodarcze. Schronisko położone jest na tzw. Przełęczy Spalona (812 m), która faktycznie jest tylko miejscem przejścia szosy przez grzbiet Gór Bystrzyckich, właściwa przełęcz znajduje się niżej, na szlaku w kierunku Lasówki. Poniżej schroniska znajduje się punkt widokowy na północną część Gór Bystrzyckich i Góry Orlickie.

Pod schroniskiem zmieniamy kolor szlaku na czerwony Główny Szlak Sudecki, który prowadzi dłuższą chwilę Autostradą Sudecką (szosa nr 381).

Szosa opada lekko zboczami Sasina (885 m) i Sasanki (882 m), mijamy domek letniskowy, ze skraju lasu roztacza się widok na pasmo Łomnickiej Równi. Mijamy miejsce odpoczynku i przechodzimy na wschodnie zbocza Jagodnej Północnej (985 m). Koło kolejnego miejsca odpoczynku (700 m) skręcamy w drogę gruntową, którą schodzimy do granicy lasu. Podążamy teraz łąkami w prawie zanikłym przysiółku Sowina z widokiem na Masyw Śnieżnika. Mijamy ruiny gospody Am Heidelberg (Pod Jagodną) i pozostałości domostw z ludowym kamiennym krzyżem. Docieramy do ocalałych zabudowań i ulicy, którą schodzimy do domów Ponikwy. Idziemy płytką doliną potoku Ponik, do skrzyżowania z szosą ze wsi Wyszki. Szosa prowadzi nas obok okazałej zagrody i odremontowanej kapliczki do centrum wsi z dawną szkołą z ok. 1935 r. Warto tu podejść 200 m w lewo, obok figury św. Jana Nepomucena z 1777 r. i dawnej gospody do kościoła (460 m).

Barokowy kościół św. Józefa Robotnika zbudowano na pocz. XVIII w., przebudowano go w

1802 r., kiedy powstała wieża i w 2. poł. XIX w. Wewnątrz znajduje się barokowo-rokokowe wyposażenie z amboną z końca XVIII w., klasycystyczną chrzcielnicą z pocz. XIX w. i freskiem na suficie z lat 20. XX w. z postaciami ówczesnych mieszkańców. Wokół świątyni rosną okazałe lipy, pod nią stoi XIX-wieczny krzyż, a za kościołem – kapliczka w typie tzw. pokutnych z nieczytelną datą 1623 bądź 1673 i nazwiskiem Mathez Lacrisch.

Schodzimy dalej doliną Ponika aż do skrętu w częściowo zarośniętą drogę gruntową, prowadzącą obok okazałej zagrody z krzyżem z 1876 r. Pofalowanymi polami należącymi do Wyszkowskiego Grzbietu docieramy do szutrówki, następnie kierujemy się drogą gruntową z widokiem na masyw Jagodnej. Docieramy do lasu, gdzie znajduje się nadrzewna kapliczka w pobliżu dawnego punktu widokowego Mariens Dank, zwanego też Belwederem. Schodzimy ścieżką przez wyraźny próg do doliny Nysy Kłodzkiej i osiągamy zabudowania Długopola-Zdrój z ul. Leśną. Mijamy dawną halę spacerową z 1846 r. (obecnie restauracja Teatralna), naprzeciwko stoi dawny pensjonat Lindenhof i skręcamy w ul. Wolną. Po prawej widać dom zdrojowy z 1834 r., przebudowany w 1906 r., obecnie Sanatorium Dąbrówka i hostel Fortuna z 1872 r. Docieramy do skrzyżowania z ul. Zdrojową (370 m), którą biegnie szosa Bystrzyca Kłodzka – Długopole Górne. Znajdują się tu: dawny zarząd uzdrowiska (obecnie pensjonat Pod Gadającym Kotem), dawny hotel Annahof (obecnie Pod Kasztanem) i poczta z 1876 r. (obecnie pensjonat Kot Pocztowy). Przy wejściu do Parku Zdrojowego ustawiono figurę Kuracjuszek, dalej stoi dawna hala spacerowa 1840 r., przebudowana w 1915 r., pełniąca obecnie funkcję Domu Zdrojowego i źródło wód mineralnych Rybka. Przy Zakładzie Przyrodoleczniczym Karol (dawny Badehaus) z 1870 r. skręcamy w boczną ulicę dojazdową do przystanku kolejowego, w dawnym pensjonacie Erika urządzono bibliotekę. Przekraczamy Nysę Kłodzką, wkraczamy w las i mijamy miejsce rekreacji z wiatą Leśny Zdrój. W głębi po prawej widać dawny kościół ewangelicki z 1893 r., w którym ulokowano kawiarnię Horus. Mijamy nadrzewną kapliczkę i podchodzimy lekko do przystanku Długopole-Zdrój, gdzie kończy się nasza trasa.

Wrocław i okolice: