Trasa 9 ( 15 km, 4.30 h):
Polanica-Zdrój – Kamienna Góra – Polanica-Zdrój

Polanica-Zdrój – 4,1 km – Przełęcz Sokołowska – 3,1 km – Kamienna Góra – 5,0 km – Dolina Rogozińca – 2,5 km – Polanica-Zdrój

Żeby zobaczyć przebieg trasy kliknij ikonkę „zobacz wszystkie warstwy danych”

Dojazd – stacja Polanica-Zdrój na linii Kłodzko – Kudowa-Zdrój (D15).

Charakterystyka – Krótka trasa biegnąca północnym skrajem Gór Bystrzyckich (Pasmo Łomnickiej Równi), czerwona ścieżka spacerowa (czerwone serce).

Nawierzchnia – zróżnicowana – w miejscowościach drogi asfaltowe i szutrowe, w górach drogi szutrowe, bite i gruntowe.

Atrakcje:

  • Polanica-Zdrój – zabytkowa stacja
  • Sokołówka – widoki, klasztor sercanów, Muzeum Misyjne
  •  grób Wredego
  • Kamienna Góra – rumowisko skalne, punkt widokowy, ruiny Fortu Fryderyka
  • dolina Rogozińca – Staw Pstrągowy
  • Polanica-Zdrój – Huta Szkła Artystycznego

Trasa zaczyna się na stacji Polanica-Zdrój
(383 m).

Stacja Polanica-Zdrój powstała w 1890 r. na zbudowanej przez Pruskie Koleje Państwowe linii Kłodzko – Szczytna, przedłużonej w latach 1902-05 do Kudowy-Zdroju. W latach 1998-2000 linia była zamknięta na odcinku Polanica-Zdrój – Kudowa-Zdrój w związku ze szkodami powodziowymi, całą trasę ponownie zamknięto w 2010 r. Po rewitalizacji odcinka Duszniki-Zdrój – Kudowa-Zdrój linię ponownie otwarto w 2013 r., a ruch przejęły Koleje Dolnośląskie. Stację Polanica-Zdrój zbudowano na południe od centrum uzdrowiska, na granicy właściwego miasta i osiedla Nowa Sokołówka. Stacja posiada dwa perony i trzy tory przelotowe oraz dwa ślepo zakończone tory do ładowni. Ruchem kieruje dobudowane do budynku dworca pomieszczenie dyżurnego ruchu (PZ) i usytuowana na zachodniej głowicy stacji nastawnia PZ1 z 1910 r. Co ciekawe do dzisiaj zachowały się oryginalne semafory kształtowe. Budynek dworca powstał w 1890 r. i pierwotnie posiadał ceglaną elewację w stylu przemysłowym. W latach 1905-07 dworzec rozbudowano od zachodu i zwarto z parterową poczekalnią, zbudowano drewnianą poczekalnię letnią, wiatę peronową i magazyn towarowy. Ze względu na położenie w uzdrowisku elewację dworca otynkowano. Podczas przebudowy linii w latach 1910-12 przebito przejście podziemne do ul. Żeromskiego. Ze stacji wychodziła krótka bocznica do dawnej Huty Szkła Gospodarczego Polanica rozebranej w 2008 r.

Idziemy czerwoną ścieżką spacerową (czerwone serce) wspomnianym przejściem podziemnym do ul. Żeromskiego w osiedlu Nowa Sokołówka. Mijamy ciekawą willę Birkenschlösschen (Brzozowy Zameczek) z 1906 r., ozdobioną kobiecymi głowami, naprzeciwko stoi dawny pensjonat Haus Oranienburg z 1909 r. Ul. Prusa docieramy do ul. Sokołowskiego, przy której stoi kościół MB Królowej Pokoju z lat 1982-89 o ciekawej architekturze. Wkraczamy w rozrzuconą zabudowę osiedla Sokołówka i rozpoczynamy podejście na skłon Gór Bystrzyckich. Skręcamy w ul. Sienkiewicza, z bardziej stromego odcinka podejścia rozpościera się panorama Kotliny Kłodzkiej oraz Gór Sowich i Bardzkich z krawędzią Gór Stołowych. Skręcamy w szutrową ul. Reymonta, za zabytkową kapliczką ulica przechodzi w drogę bitą. Widokowym odcinkiem mijamy krzyż z 1874 r., schodzimy lekko do ponownego pojawienia się asfaltu i kompleksu klasztoru Sercanów.

Klasztor Christus Rex powstał w latach 1933-36 na miejscu dawnej gospody zum Falkenschulzen (Sokołowska Sołtysówka) z 2. poł. XIX w. Obecnie znajduje się tu dom macierzysty polskiej prowincji zgromadzenia. W skład kompleksu wchodzi kaplica i dom rekolekcyjny z Muzeum Misyjnym, prezentującym eksponaty m.in. z Kongo, Mozambiku, Peru, Ekwadoru, Polinezji Francuskiej i Tahiti. Przed klasztorem stoi ustawiony w 1994 r. pomnik św. Damiana de Veuster, opiekuna trędowatych na Hawajach, zmarłego od zakażenia tą chorobą w 1873 r. Na dziedzińcu ustawiono figurę Chrystusa Króla. Na łące po drugiej stronie ul. Reymonta w latach 1999-2007 powstała droga krzyżowa.

Skręcamy w ul. Graniczną, która zgodnie z nazwą biegnie granicą Polanicy-Zdroju i Pokrzywna.

Widać stąd pasmo Łomnickiej Równi Gór Bystrzyckich z pobliską kopką Kostery. Podchodzimy lekko przechodzącą w drogę bitą ulicą, przy zabudowaniach pojawia się nawierzchnia szutrowa, którą docieramy na Przełęcz Sokołowską (560 m) w grzbiecie odchodzącym od Kamiennej Góry (704 m). Wkraczamy w granice Pokrzywna, szutrówką docieramy do skrzyżowania z drogą ze Starkówka, z zarastających łąk widać pasmo Łomnickiej Równi. Wkraczamy w las i mijamy parking z wiatą, przekraczając dolinę Duny Górnej. Zaczyna się tu szutrowa Droga Stanisława prowadząca do Huty, zbudowana w latach 1933-34 z inicjatywy leśniczego Friedricha Wredego (Wrede-Weg). Skręcamy w ścieżkę do grobu zmarłego w 1942 r. leśniczego i podchodzimy stromo do drogi gruntowej, którą za kolejnym skrętem osiągamy miejsce odpoczynku pod Kamienną Górą (704). Skręcamy tu w ścieżkę, która wśród powstałego w czasie zlodowacenia malowniczego, skalnego rumowiska, doprowadza nas na szczyt.

Położony na skraju Gór Bystrzyckich szczyt Kamiennej Góry dominuje nad Polanicą-Zdrojem, na szczytowych skałach urządzono punkt widokowy na miasto i Kotlinę Kłodzką w otoczeniu Gór Sowich i Bardzkich. Z wyrębów wokół szczytu widać także Góry Stołowe i Złote z Kłodzkiem.

Schodzimy na siodło między dwoma kulminacjami Kamiennej Góry i podchodzimy na jej zachodni szczyt (700 m). Znajdują się tu ruiny Fortu Fryderyka.

Fort zbudowano na skalnym urwisku z rozkazu króla pruskiego Fryderyka Wilhelma II w 1790 r.  wg projektu majora B. von Raucha. Po opuszczeniu w 1806 r. rozebrano naziemną część budowli, do dzisiaj zachowały się tylko jej pozostałości. Na jednej ze skał wykuto w 1887 r. tablicę, upamiętniająca wyczyn Augusta Ponzla, który założył się, że skoczy bez większego szwanku ze skały w dół i zakład wygrał.

Schodzimy do drogi gruntowej, przecinamy Zieloną Drogę i podchodzimy lekko szutrową Drogą pod Rynkiem, biegnącą zboczem Wietrznika (760 m). Schodzimy drogą bitą, przekraczając łukiem dolinę Rogozińca. U podnóża Wolarza (852 m) skręcamy w ścieżkę, która sprowadza nas ponownie do doliny Rogozińca. Szutrówką mijamy wiatę turystyczną i głaz z napisem droga J. Bociuty 1964. Skręcamy w drogę gruntową i docieramy do malowniczego odcinka doliny ze Stawem Pstrągowym, założonym w 1880 r. przez braci Mielertów, właścicieli pobliskiej fabryki kołków drewnianych. Staw odtworzono w 2020 r. dzięki staraniom Nadleśnictwa Zdroje. Mijamy dwa głazy z napisami: Welzel 1848 i drugi z datą 1880, odnoszącą się do założenia stawu. Przechodzimy pod mostem kolejowym i docieramy do ul. Wojska Polskiego u wylotu malowniczej Piekielnej Doliny – przełomu Bystrzycy Dusznickiej między Górami Stołowymi i Bystrzyckimi.

Piekielną Doliną poprowadzono w 1890 r. linię kolejową Kłodzko – Szczytna. Można tu podejść 350 m w lewo do okazałego mostu kolejowego nad Bystrzycą Dusznicką i szosą. Most powstał w 1890 r., do obecnej postaci przebudowano go w latach 1910-11, kiedy firma Flender AG z Düsseldorfu eliptyczne przęsła skierowane ku dołowi zastąpiła prostymi kratownicami. Most wyremontowano w 2021 r.

Mijamy sanatorium Malwa, powstałe w 1988 r. na miejscu dawnej fabryki kołków drewnianych z 2.poł. XIX w. i szlifierni szkła z 1927 r.

Opuszczamy ścieżkę spacerową, idziemy chwilę szlakiem czerwonym. Mijamy dawne źródło Silberquelle.

W głębi po lewej znajduje się kompleks Huty Szkła Artystycznego Barbara powstałej ok. 1955 r. na miejscu fabryki miazgi drzewnej z 2. poł. XIX w. z zakładem leczniczym kąpieli igliwiowych i huty żelaza.

Wkraczamy w zabudowę Polanicy-Zdroju, opuszczamy szlak czerwony, skręcając w ul. Zwycięzców. Na skrzyżowaniu z ul. Gajcego rośnie pomnikowy żywotnik olbrzymi, a przy przejeździe kolejowym 180 m w prawo stoi nastawnia PZ1 z 1910 r. Mijamy osiedle Sudety Park, zbudowane na miejscu dawnej huty szkła kryształowego z 1921 r. Po 1945 r. funkcjonowała tu Huta Szkła Gospodarczego Polanica, rozebrana w 2008 r. Skręcamy w deptak, prowadzący obok uruchomionej w 1993 r. Rozlewni Wód Mineralnych nr 2, w latach 1912-54 funkcjonowała tu szlifiernia szkła kryształowego Franza Wittwera. Docieramy z powrotem na stację kolejową Polanica-Zdrój, gdzie kończy się nasza trasa.

Wrocław i okolice: